Zoete en likeurwijnen worden vaak met elkaar verward, net als andere zoete wijnen, zoals wijnen van late oogst of natuurlijke zoete wijnen. Toch verschillen al deze wijnen wel degelijk van elkaar. Domaine du Goût helpt je om het verschil beter te begrijpen.
Zoete of likeurwijn, wat is het verschil?
Allereerst moet worden benadrukt dat zoete en likeurwijnen uitsluitend betrekking hebben op witte wijnen. De belangrijkste verschillen tussen deze wijnen liggen vooral in het gehalte aan restsuikers, oftewel suikers die in de wijn niet in alcohol zijn omgezet. Ook het vinificatieproces verschilt.
Zoete wijnen
Over het algemeen wordt aangenomen dat droge wijnen gemiddeld 4 gram suiker per liter wijn bevatten. Halfdroge wijnen bevatten tussen de 4 en 12 gram suiker per liter. Zoete wijnen bevatten 10 tot 45 gram suiker per liter. Boven 45 gram suiker gaat het om een likeurwijn. De vinificatie van zoete wijnen is bijzonder. De selectie van de druiven is een cruciale stap. Zoete wijnen worden namelijk gemaakt van druiven die tijdens een overrijpingsproces zijn geoogst of edele rotting hebben bereikt. De uitgedroogde druif verliest water en concentreert daardoor de suikers. Dit proces van overrijping zorgt ook voor wijnen met een hoger alcoholpercentage. Deze zoete wijnen zijn zacht, fluweelachtig en romig in de mond. Er zijn veel wijnregio’s waar deze wijnen worden geproduceerd. De bekendste regio’s zijn het zuidwesten, met wijnen zoals Côtes-de-Bergerac en Gaillac. Ook de Loirevallei is een van de belangrijkste productiegebieden, met onder andere de beroemde Coteaux-du-Layon.
Likeurwijnen
Likeurwijnen zijn de wijnen met het hoogste suikergehalte. Ze zijn complexer en geconcentreerder dan zoete wijnen en kunnen ook langer worden bewaard, tot meerdere decennia. Likeurwijnen zijn zoeter en bevatten meer dan 45 g/l suiker.
Likeurwijnen ontstaan door edele rotting, waarbij botrytis betrokken is, een schimmel die de suikers in de druiven concentreert. Ze kunnen ook ontstaan door passerillage, een methode waarbij druiven op natuurlijke wijze overrijpen door ze bloot te stellen aan de zon of op een strolaag te leggen, zodat het water verdampt en een hoge concentratie aan suiker en alcohol ontstaat. In de mond zijn likeurwijnen veel zoeter en rijker aan alcohol dan zoete wijnen. Door deze kenmerken worden ze likeurwijnen genoemd, als verwijzing naar likeuren. De belangrijkste productiegebieden van likeurwijnen zijn de Elzas, de Loirevallei en het zuidwesten, met onder andere de beroemde Sauternes en Monbazillac.
Hoe zit het met natuurlijke zoete wijnen, wijnen van late oogst en wijnen van edelzoete druiven?
Natuurlijke zoete wijnen
Natuurlijke zoete wijnen worden gemaakt volgens een traditionele vinificatiemethode die vergelijkbaar is met die van klassieke wijnen. Het verschil is dat aan het begin van de gisting alcohol van 90° wordt toegevoegd. Hierdoor wordt de gisting gestopt. De wijn bevat daardoor meer alcohol, maar ook meer natuurlijke suikers, vandaar de naam « natuurlijke zoete wijn ». In tegenstelling tot zoete en likeurwijnen bestaan er natuurlijke zoete wijnen in rood, wit en rosé. Tot de bekendste behoren Rivesaltes, Banyuls en Maury, afkomstig uit de Roussillon.
De bijzonderheid van de Elzas
De Elzas vormt een apart geval. In dit rijke wijngebied vinden we namelijk twee unieke appellations voor likeurwijnen.
De eerste is Vendanges Tardives. De Vendanges Tardives worden gemaakt van bepaalde unieke en toegestane druivenrassen (Pinot Gris, Muscat Gewurztaminer, Riesling), waarvan de druiven met de hand en zo laat mogelijk worden geoogst. Deze druivenrassen zijn van nature rijk aan suiker (tussen 200 en 243 gram per liter).
De tweede appellation is de Sélection de Grains Nobles, gemaakt van druiven die edele rotting hebben bereikt en waarvan het suikergehalte iets hoger ligt (van 255 tot 279 gram per liter).
Is het nu wat duidelijker? Mooi zo! En als je een nieuw concept wilt uitproberen waarmee je nieuwe wijnen uit alle uithoeken van Frankrijk kunt ontdekken, ga dan naar onze website!
