Zoete en likeurwijnen worden vaak door elkaar gehaald, net als andere zoete wijnen zoals die van late oogst of natuurlijke zoete wijnen. Toch zijn deze wijnen allemaal echt verschillend. Domaine du Goût helpt u om het verschil te begrijpen.
Zoete wijn of likeurwijn, wat is het verschil?
Laten we eerst herinneren dat zoete en likeurwijnen alleen witte wijnen betreffen. De belangrijkste verschillen tussen deze wijnen liggen vooral in het gehalte aan restsuikers, dat wil zeggen suikers die niet zijn omgezet in alcohol in de wijn. Ook het vinificatieproces is verschillend.
Zoete wijnen
Over het algemeen wordt aangenomen dat droge wijnen gemiddeld 4 gram suiker per liter wijn bevatten. Halfdroge wijnen bevatten tussen de 4 en 12 gram suiker per liter. Zoete wijnen hebben een suikergehalte van 10 tot 45 gram suiker per liter. Boven de 45 gram suiker spreken we van een likeurwijn. De vinificatie van zoete wijnen is een specifiek proces. De selectie van de druif is een cruciale stap. Zoete wijnen worden namelijk gemaakt van druiven die zijn geoogst na overrijping of die getroffen zijn door edele rot. De uitgedroogde druif verliest water en concentreert zo de suikers. Dit overrijpingsproces zorgt ook voor een hoger alcoholpercentage. Deze zoete wijnen hebben een zachte, fluweelachtige en romige smaak. Er zijn veel wijnregio’s die deze wijnen produceren. De bekendste regio’s zijn het zuidwesten met wijnen zoals Côtes-de-Bergerac en Gaillac. De Loirevallei is ook een van de grootste producenten, met onder andere de beroemde Coteaux-du-Layon.
Likeurwijnen
Likeurwijnen bevatten de meeste suiker. Ze zijn complexer en geconcentreerder dan zoete wijnen en kunnen ook veel langer bewaard worden, tot wel meerdere decennia. Met een suikergehalte boven de 45 g/L zijn likeurwijnen zoeter.
Likeurwijnen ontstaan door edele rot, waarbij de botrytis-schimmel het suikergehalte in de druiven concentreert. Ze kunnen ook ontstaan door passerillage, een methode van overrijping waarbij de druiven natuurlijk uitdrogen in de zon of op een strobed, waardoor het water verdampt en het suiker- en alcoholgehalte stijgt. In de mond zijn likeurwijnen veel zoeter en rijker aan alcohol dan zoete wijnen, wat hen hun naam geeft, verwijzend naar likeuren. De belangrijkste regio’s voor likeurwijnen zijn Elzas, de Loirevallei en het zuidwesten, met als bekendste voorbeelden Sauternes en Monbazillac.
Hoe zit het met natuurlijke zoete wijnen, late oogst en selectie van edele druiven?
Natuurlijke zoete wijnen
Natuurlijke zoete wijnen worden gemaakt volgens een traditionele vinificatie, vergelijkbaar met klassieke wijnen. Het verschil is dat er aan het begin van de gisting een alcohol van 90° wordt toegevoegd. Dit proces stopt de gisting. De wijn wordt daardoor rijker aan alcohol en ook rijker aan natuurlijke suikers, vandaar de naam “natuurlijke zoete wijn”. In tegenstelling tot zoete en likeurwijnen bestaan er natuurlijke zoete wijnen in rood, wit en rosé. Bekende voorbeelden zijn Rivesaltes, Banyuls en Maury uit de regio Roussillon.
De specialiteit van Elzas
De Elzas is een bijzondere regio. Op dit rijke wijngebied zijn er twee unieke appellaties voor likeurwijnen.
De eerste is Vendanges Tardives. Vendanges Tardives worden gemaakt van bepaalde unieke en toegestane druivensoorten (Pinot Gris, Muscat Gewurztraminer, Riesling) waarvan de druiven met de hand en zo laat mogelijk worden geoogst. Deze druiven zijn van nature rijk aan suiker (tussen 200 en 243 gram per liter).
De tweede appellatie is Sélection de Grains Nobles, gemaakt van druiven die edele rot hebben bereikt en waarvan het suikergehalte iets hoger ligt (van 255 tot 279 gram per liter).
Is het nu wat duidelijker? Fijn! En als u een nieuw concept wilt proberen waarmee u nieuwe wijnen uit alle hoeken van Frankrijk kunt ontdekken, bezoek dan onze website!
